Γιατί Φθείρεται η Πρόσοψη

Η πρόσοψη ενός κτιρίου δέχεται τη μεγαλύτερη καταπόνηση από όλες τις εξωτερικές επιφάνειες, γιατί είναι εκτεθειμένη ταυτόχρονα σε ήλιο, βροχή, ρύπανση και έντονες αλλαγές θερμοκρασίας, χωρίς καμία προστασία από στέγαστρο ή σκίαση στις περισσότερες περιπτώσεις.

Η υπεριώδης ακτινοβολία του ήλιου διασπά σταδιακά τις ρητίνες που κρατούν ενωμένο το χρώμα, μια διαδικασία που ονομάζεται «κιμωλίαση». Το αποτέλεσμα είναι μια λεπτή, σκονισμένη επιφάνεια που αφήνει ίχνη όταν την αγγίζετε — το πρώτο ορατό σημάδι ότι το χρώμα έχει ξεπεράσει τα όρια της αντοχής του. Παράλληλα, η ατμοσφαιρική ρύπανση (ιδιαίτερα σε αστικά κέντρα όπως η Αθήνα) εναποθέτει μικροσωματίδια που σκουραίνουν σταδιακά την επιφάνεια, ειδικά σε σημεία με λιγότερη έκθεση στη βροχή που θα μπορούσε να τα ξεπλύνει.

Ένας δεύτερος, λιγότερο ορατός αλλά πιο καταστροφικός μηχανισμός είναι η παγιδευμένη υγρασία. Όταν το νερό της βροχής διεισδύει σε μικρές ρωγμέςΡωγμήΆνοιγμα ή σχισμή σε σοβά, μπετόν, τοίχο, επίστρωση ή ξύλο. Οι λεπτές ρωγμές είναι συνήθως επιφανειακές· όσες μεγαλώνουν, ξανανοίγουν ή είναι λοξές θέλουν προσοχή. του σοβάΣοβάςΤο κονίαμα από άμμο, τσιμέντο ή ασβέστη και νερό που απλώνεται πάνω σε τούβλα ή μπετόν και δίνει στον τοίχο ίσια, γερή επιφάνεια, έτοιμη για βάψιμο ή πλακάκια. και δεν μπορεί να διαφύγει επειδή το χρώμα από πάνω είναι λίγο-πολύ αδιαπέραστο, δημιουργείται πίεση πίσω από τη στρώση χρώματος. Αυτή η πίεση προκαλεί φουσκώματα, και τελικά πλήρη αποκόλληση σε πλάκες — ένα φαινόμενο που επιδεινώνεται σημαντικά τους χειμωνιάτικους μήνες, όταν το παγωμένο νερό μέσα στις ρωγμές διαστέλλεται.

Ο προσανατολισμός της πρόσοψης παίζει επίσης καθοριστικό ρόλο στην ταχύτητα φθοράς. Οι βόρειες όψεις, αν και δέχονται λιγότερη άμεση ηλιακή ακτινοβολία, παραμένουν πιο υγρές για περισσότερο καιρό μετά από κάθε βροχή, ευνοώντας την ανάπτυξη μούχλαςΜούχλαΜύκητες που φυτρώνουν σε υγρές επιφάνειες και αφήνουν μαύρα ή πρασινωπά στίγματα και μυρωδιά κλεισούρας. Είναι σύμπτωμα υγρασίας, όχι πρόβλημα του χρώματος. και βρύων. Οι νότιες και δυτικές όψεις, αντίθετα, ταλαιπωρούνται περισσότερο από την υπεριώδη ακτινοβολία και την κιμωλίαση.