Γιατί η Προετοιμασία Μετράει Περισσότερο

Όταν κάποιος δει ένα φρεσκοβαμμένο δωμάτιο, βλέπει το χρώμα. Δεν βλέπει όμως τις ώρες εργασίας που έγιναν πριν ανοίξει το πρώτο δοχείο — και είναι ακριβώς αυτές οι ώρες που καθορίζουν αν το αποτέλεσμα θα φαίνεται επαγγελματικό ή ερασιτεχνικό.

Οι περισσότερες ατέλειες που παρατηρούμε σε τοίχους —γρατζουνιές, τρύπες από κάδρα ή ντουλάπια, ραγίσματαΡωγμήΆνοιγμα ή σχισμή σε σοβά, μπετόν, τοίχο, επίστρωση ή ξύλο. Οι λεπτές ρωγμές είναι συνήθως επιφανειακές· όσες μεγαλώνουν, ξανανοίγουν ή είναι λοξές θέλουν προσοχή. στις γωνίες όπου συναντιούνται δύο τοίχοι— δεν είναι στην πραγματικότητα πρόβλημα χρώματος. Είναι πρόβλημα στοκαρίσματοςΣτόκος (στοκάρισμα)Λεπτόκοκκο υλικό, σε πάστα ή σκόνη, που γεμίζει τρύπες, λεπτές ρωγμές και ανωμαλίες, ώστε ο τοίχος, το ταβάνι ή το ξύλο να γίνει λείο πριν βαφτεί.. Ένα ακριβό χρώμα εφαρμοσμένο πάνω σε μια τέτοια επιφάνεια δεν κρύβει την ατέλεια — αντίθετα, συχνά την τονίζει, ειδικά αν το χρώμα έχει κάποια στιλπνότητα που αντανακλά το φως πλάγια.

Το τρίψιμοΤρίψιμοΗ λείανση μιας επιφάνειας με γυαλόχαρτο ή τριβείο, για να φύγουν ανωμαλίες, χαλαρό παλιό χρώμα ή γυαλάδα, ώστε το νέο χρώμα ή βερνίκι να πιάσει καλά και να βγει λείο. της παλιάς επιφάνειας πριν το στοκάρισμα έχει διπλό ρόλο: αφαιρεί τυχόν χαλαρά κομμάτια παλιάς βαφής που θα εμπόδιζαν τη σωστή πρόσφυση, και ταυτόχρονα δημιουργεί μια ελαφρώς τραχιά επιφάνεια στην οποία το καινούργιο υλικό «πιάνεται» καλύτερα. Παραλείποντας αυτό το βήμα, ακόμα και το καλύτερο στόκο μπορεί να αποκολληθεί σε κομμάτια μέσα σε λίγους μήνες.

Το αστάρωμαΑστάριΗ πρώτη, λεπτή στρώση που περνά πριν από το κύριο υλικό. Δένει τη σκόνη, κλείνει τους πόρους και βοηθά το χρώμα ή το στεγανωτικό να κολλήσει γερά., τέλος, είναι το βήμα που παραλείπουν οι περισσότεροι ερασιτέχνες επειδή «δεν φαίνεται». Σε νέο σοβάΣοβάςΤο κονίαμα από άμμο, τσιμέντο ή ασβέστη και νερό που απλώνεται πάνω σε τούβλα ή μπετόν και δίνει στον τοίχο ίσια, γερή επιφάνεια, έτοιμη για βάψιμο ή πλακάκια. ή σε τοίχο που αλλάζει από σκούρο σε ανοιχτόχρωμο, το αστάρι εξισορροπεί την απορροφητικότητα της επιφάνειας, ώστε το τελικό χρώμα να απλωθεί ομοιόμορφα και να χρειαστούν μόνο δύο χέρια αντί για τρία ή τέσσερα.