Τι παθαίνει ένα εξωτερικό δάπεδο

Μια αυλή, ένα πεζοδρόμιο ή ένα μπαλκόνι περνούν πολύ πιο δύσκολα από ένα δάπεδο μέσα στο σπίτι. Ο ήλιος τα ζεσταίνει το μεσημέρι και τη νύχτα κρυώνουν, η βροχή τα βρέχει και τα στεγνώνει ξανά και ξανά, και πάνω τους περπατάνε άνθρωποι, σέρνονται τραπέζια και καρέκλες. Τα περισσότερα προβλήματα όμως ξεκινούν από το ίδιο πράγμα: το νερό που δεν φεύγει ή που βρίσκει δρόμο προς τα κάτω.

Από πού ξεκινά η φθορά

• Οι αρμοίΑρμός (αρμολόγημα)Το κενό ανάμεσα σε πλακάκια, πλάκες ή πέτρες, και το υλικό που το γεμίζει. Αρμολόγημα λέγεται το γέμισμα των αρμών, που δένει την επιφάνεια και κρατά έξω νερό και βρωμιά.. Το υλικό ανάμεσα στις πλάκες ή στα πλακάκια είναι το πιο αδύναμο σημείο. Με τα χρόνια φθείρεται, θρυμματίζεται και ανοίγει. Από εκεί μπαίνει νερό κάτω από το δάπεδο και φυτρώνουν χόρτα.
• Η βάση. Κάτω από κάθε δάπεδο υπάρχει μια στρώση που το κρατά: μπετό, κονίαμα ή γαρμπιλομπετόΓαρμπιλομπετό (τσιμεντοκονία κλίσεων)Στρώση από τσιμεντοκονία ή ελαφρύ μπετό που ρίχνεται πάνω στην πλάκα, για να δώσει κλίσεις και μια γερή, πατητή επιφάνεια για το επόμενο υλικό.. Όταν η βάση βρέχεται συνέχεια ή υποχωρεί, οι πλάκες χάνουν το στήριγμά τους, κουνιούνται και σπάνε.
• Οι κλίσειςΚλίσειςΗ ελαφριά κλίση που δίνεται σε ταράτσες, μπαλκόνια και δάπεδα μπάνιου, ώστε το νερό να κυλά προς το σιφώνι ή την υδρορροή και να μη λιμνάζει.. Ένα εξωτερικό δάπεδο δεν είναι ποτέ τελείως οριζόντιο. Γέρνει ελαφριά, ώστε το νερό να πηγαίνει σε ένα σιφώνιΣιφώνιΤο στόμιο στο δάπεδο από όπου φεύγει το νερό σε ταράτσες, μπαλκόνια και μπάνια, με σχάρα από πάνω και συνήθως οσμοπαγίδα από κάτω., σε μια υδρορροήΥδρορροήΤο κανάλι και ο σωλήνας που μαζεύουν το νερό της βροχής από τη στέγη ή την ταράτσα και το οδηγούν στο έδαφος ή στην αποχέτευση. ή στον δρόμο. Όπου η κλίση λείπει ή έχει χαλάσει, το νερό λιμνάζει.
• Τα χόρτα και τα βρύα. Οι ρίζες μεγαλώνουν τις ρωγμέςΡωγμήΆνοιγμα ή σχισμή σε σοβά, μπετόν, τοίχο, επίστρωση ή ξύλο. Οι λεπτές ρωγμές είναι συνήθως επιφανειακές· όσες μεγαλώνουν, ξανανοίγουν ή είναι λοξές θέλουν προσοχή., και τα βρύα κρατούν υγρασία και κάνουν την επιφάνεια να γλιστράει.

Σε αυτό το πεζοδρόμιο φαίνονται σχεδόν όλα μαζί. Η επιφάνεια είχε σπάσει σε κομμάτια, τα βρύα είχαν απλωθεί εκεί όπου έμενε υγρασία, και στις χαραμάδες φύτρωναν χόρτα. Σε ένα τέτοιο σημείο είναι εύκολο να σκοντάψει ή να γλιστρήσει κανείς.

Τα σημάδια που αξίζει να προσέξετε

• Πλάκες ή πλακάκια που κουνιούνται όταν τα πατάτε ή ακούγονται κούφιαΚούφια πλακάκια (ξεκόλλημα)Πλακάκια ή πλάκες που έχουν ξεκολλήσει από τη βάση τους. Ακούγονται κούφια όταν τα χτυπάς ελαφριά, και συχνά κουνιούνται ή ραγίζουν. όταν τα χτυπάτε ελαφριά.
• Αρμοί που έχουν μαυρίσει, έχουν αδειάσει ή βγάζουν χόρτα.
• Νερά που μένουν ώρες μετά τη βροχή, ή σκούρα σημάδια εκεί όπου μαζευόταν νερό.
• Ρωγμές που μεγαλώνουν, και κομμάτια που έχουν βουλιάξει ή έχουν σηκωθεί.
• Κάτω από ένα μπαλκόνι, υγρασία ή φουσκωμένο χρώμα στο ταβάνι του από κάτω ορόφου.

Μία αιτία, πολλές λύσεις

Κανένα από αυτά τα σημάδια δεν σημαίνει από μόνο του ότι το δάπεδο πρέπει να ξαναγίνει από την αρχή. Το σημαντικό είναι να βρεθεί από πού ξεκινά το πρόβλημα: αν φταίνε μόνο οι αρμοί, αν έχει χαλάσει η βάση ή αν το νερό δεν έχει πού να πάει. Αυτό φαίνεται μόνο από κοντά, με αυτοψία, και από αυτό εξαρτάται ποια λύση έχει νόημα.

Τα επόμενα κεφάλαια περιγράφουν τις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις: την πέτρινη αυλή με τους κουρασμένους αρμούς, το πεζοδρόμιο που έχει σπάσει σε όλο του το μήκος, και το μπαλκόνι που κρατά νερά.