Κόλλα πλακιδίων

Παλιότερα τα πλακάκια στρώνονταν πάνω σε παχιά στρώση λάσπης από τσιμέντο και άμμο. Σήμερα χρησιμοποιείται σχεδόν πάντα κόλλα πλακιδίων: έτοιμο κονίαμα με πρόσθετα που του δίνουν καλή πρόσφυση. Απλώνεται σε λεπτή στρώση και χτενίζεται με οδοντωτή σπάτουλα, ώστε το πλακάκι να «καθίσει» και να πιάσει σε όλη του την επιφάνεια.

Δεν είναι όλες οι κόλλες ίδιες. Για μεγάλα ή πορσελανάτα πλακάκια, για εξωτερικούς χώρους, για ταράτσεςΔώμα (ταράτσα)Η επίπεδη οροφή από μπετό στην κορυφή του κτιρίου. Είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος οροφής στην Ελλάδα και το σημείο που δέχεται τον περισσότερο ήλιο και βροχή. και μπαλκόνια που ψήνονται στον ήλιο ή για δάπεδα με ενδοδαπέδια θέρμανση χρειάζονται κόλλες με μεγαλύτερη ελαστικότητα και αντοχή. Το υπόστρωμα πρέπει να είναι γερό, καθαρό και ίσιο, και σε φρέσκο σοβάΣοβάςΤο κονίαμα από άμμο, τσιμέντο ή ασβέστη και νερό που απλώνεται πάνω σε τούβλα ή μπετόν και δίνει στον τοίχο ίσια, γερή επιφάνεια, έτοιμη για βάψιμο ή πλακάκια. η επιφάνεια συχνά χαράζεται για να πιάσει καλύτερα η κόλλα.

Αν ένα πλακάκι ακούγεται κούφιο όταν το χτυπάς, συνήθως η κόλλα δεν το κάλυψε σε όλη την επιφάνεια. Τέτοια πλακάκια σπάνε πιο εύκολα και, σε ταράτσες και μπαλκόνια, αφήνουν το νερό να μαζεύεται από κάτω. Όταν ξηλώνονται παλιά πλακάκια, τα υπολείμματα της κόλλας αφαιρούνται πριν από οποιαδήποτε νέα στρώση.